
Fenerbahçe ile Galatasaray ortasındaki düşmanlığa varan rekabet bununla beslenenler dışında sizi rahatsız ediyor mu bilmiyorum… Fakat beni çok rahatsız ediyor.
Hatta çok sıkıldım diyebilirim…
Tabii bunda kulüp yöneticileri kadar gazeteci kimliği taşıyan toplumsal medya trollerinin tesiri de göz arkası edilemez.
Oysa bu türlü miydi?
Tabii ki hayır…
Hemen bir örnek vereyim. Muhabirlik dönemimde bir gün lider Faruk Süren’in ofisine gitmiştim. Muhtemelen bir röportaj için.
Sohbet sırasında kapı çaldı içeriye bir şirketin temsilcileri girdi. İsmini hatırlayamadığım bu şirket Galatasaray’a eser satmak istiyordu. Yani kalem, fincan anahtarlık usulünde.
Başkan Süren’e tek tek eserlerini tanıttılar. Hepsinin üzerine Galatasaray logosu koymuşlar.
Başkanın çok güzeline gitti. Şirket yetkilileri de sevindi.
“Ama” dedi Süren.
“Bu eserler için siz Fenerbahçe’ye gittiniz mi?” diye sordu.
Cevap olumsuzdu…
“O vakit buradan çıkıp çabucak Fenerbahçe’ye gidin ve tıpkı eserleri Fenerbahçe’ye de pazarlayın. Onlar kabul ederse biz de alırız” dedi ve adamları gönderdi.
Tabii ki “Neden?” diye çabucak sordum lidere.
“Şimdi ben bunları alırsam bir iki tane satılır. Lakin Fenerbahçe de alırsa o vakit onu gören Galatasaraylı taraftarlar 50 tane alır. Bir tek biz satarsak olmaz. Onlarda da olmalı ki daha çok kazanalım. Olağan Fenerbahçe de kazansın…”
Haklı mıydı? Hem de çok haklı.Peki şimdiki duruma bakın. Dönem nasıl değişmiş…
Bu olayların başlangıç noktası 3 Temmuz…
Daha birinci gün Lider Ünal Aysal’ın hiç düşünmeden, tartmadan, incelemeden söylediği “Bu ateş üfleyerek sönmez” kelamı ile her şey başladı.
Peki o günlerde bana nazaran Galatasaray tarihinin en önemli başkanı Faruk Süren olsaydı nasıl konuşurdu sanki hiç düşündünüz mü?
Onu çok âlâ tanıyan biri olarak neler söyleyeceğini iddia edebiliyorum. Ve en azından “Bekleyelim görelim” sıkıntısı. O denli bodoslama birinci gün Fenerbahçe’ye dalmazdı.
İşte ortadaki başkanlık farkı bu. Bugün bile isteyen Faruk Süren’e bu durumu sorabilir. Bakalım ne diyecek?
Peki tam aykırısı olsaydı Aziz lider ne kederi? Bunu hepiniz varsayım edebilirsiniz ve lider Süren’den farklı düşünmezdi.
Nereden nereye gelmişiz değil mi?
Hep birlikte her şeyin tadını ve de treni kaçırdık….
Hakemlerimiz!!!
Temmuz ayından beri Avrupa kupalarında kaç maç oynandı biliyor musunuz?
Yani üç kupada…
750 civarında. Üç aşağıya beş üst lakin sayı buralarda…
Peki bu kadar maç ortasında Türk hakemleri kaç maç yönetti. Yanıt 15…
Bunların birçoklarını da Halil Umut Meler yönetti…
Diğer yönetenlerden ikisi o denli yanılgılar yaptı ki, bir daha bırakın maç yönetmeyi onlara vize bile vermezler…
Şimdi diyorlar ya “Sen hakemine güvenmeyip derbi yönettirmezsen seni niçin Avrupa’ya çağırsınlar?”
Hayır o denli değil. UEFA aslında dönem başında bizim hakemlerimizin fişini çekti.
Bu ayıp da bizim değil Türk hakemlerinin, federasyonların ve liyakatsız MHK’ların…
Hatipoğlu
Galatasaray’da bilhassa Kasımpaşa maçından sonra bir Cuesta isyanı var. Bence haklılar da…
8 milyona aldığın oyuncu o kadar makûs çıkıyor ki haklı olarak herkes tarafından sorgulanıyor.
Bu hususta hatalı İbrahim Hatipoğlu oldu.
Herkes ona yükleniyor.
Ancak Hatipoğlu etrafında yaptığı konuşmalarda enteresan şeyler söylüyor.
Diyor ki;
“Ben o denli kendi başıma nasıl olur da futbolcu transferi yapabilirim? Bu transfer Okan hocanın onayı ile yapıldı. Yani kendisi istedi biz de aldık. Ben bu adamı tanımam etmem. Niçin kendi başıma gidip bu işe gireyim.”
Valla düşününce bana Hatipoğlu haklı üzere geliyor.
Ama ihale adama kaldı. Alışılmış bunu yüksek sesle söyleyemez. Sonuçta Okan hocayı ateşe atacak.
Tabii bunlar topluluktaki fısıltılar. O fısıltılar da bana geldi.Hangisinin yanlışsız olduğu muhtemelen dönem sonu ortaya çıkar.
Ben de merakla bekliyorum..